Ellie Pellie of Leekseit het maakt niet uit

Published at 16/01/2019

Voor iedereen zit het dartsjaar 2018 er op omdat de WK’s van 2019 zijn gespeeld.

2019-BDO-World-Darts-Championship-Ladies-Mikuru-Suzuki-001
Eeckelaart-Stefan-003
2019-PDC-World-Darts-Championship-Michael-van-Gerwen-007

Het blijft een vreemde zin, maar hij klopt wel. Terwijl het dartsjaar 2019 van start ging was er triest nieuws vanuit België waar op 54-jarige leeftijd veel te jong en veel te onverwacht Stephan Eeckelaert overleed. Ik heb vaak tegen Stephan gespeeld en hij was één van de beste spelers van het Europese vasteland toen Nederland als dartland nog helemaal niets voorstelde. Hij speelde op Lakeside en velen zullen hem daar misschien van herinneren. De laatste jaren zette hij zich met veel passie in voor het Belgische team als hun manager. In Stephan is de dartwereld een geweldig mens verloren, ik kan me bijna niet voorstellen wat dat voor zijn familie en vrienden moet betekenen. Ik wens hen er heel veel sterkte mee; Stephan je zal gemist worden!

Aan de stamtafel in mijn stamkroeg word ik van harte welkom geheten na een maandje afwezigheid. Chris die altijd het hoogste woord heeft schreeuwt me al vanaf de deur toe: “Die Yamaha uit Japan was wel heel erg goed hè Jacques, ik zei het toch al een half jaar geleden”. Ik moet toegeven dat Chris, die alle obscure toernooitjes in de gehele wereld volgt, me dit inderdaad al een paar maanden geleden had toegefluisterd. “Ze heet wel Suzuki lange” roep ik terug, meteen realiserend dat hij dat ook wel weet en de hele tafel uitbundig begint te lachen. Het is altijd lekker thuiskomen in mijn vertrouwde omgeving, waar ik niet zo op mijn woorden hoef te letten in de angst dat een pukkelige tiener op zijn zolderkamer alles uit zijn verband rukt. In no-time staat mijn favoriete versnapering voor mijn neus en wordt de afgelopen maand even doorgenomen. Naast Chris zijn ook Gerard, Willem, Bert, Sjaan en barman Peet aanwezig, ik zal ze allemaal aan jullie voorstellen.

Het damesdarten heeft indruk gemaakt rond de tafel zo blijkt. “Die Jantje Dekker deed het dun in de broek man na die eerste set, jammer dat die dame uit Engeland het niet kon volhouden, zou best leuk geweest zijn als een dame van een heer zou winnen op TV”. Manke Willem neemt zelden een blad voor de mond en is altijd wel een beetje de gangmaker aan tafel. Tijdens zijn werk is hij gewond geraakt aan zijn been, waardoor hij met een kruk loopt en zoals dat gaat in een kroeg heet hij sindsdien de Manke. “Eigenlijk omdat ik die dames op Ellie Pellie zag smijten ben ik ook hun eigen WK gaan volgen op de Leekseit. Was echt geinig. Die Ashton verloor daar in de eerste ronde van die Japanse dartster waar Chris het al over had. Die zag eruit alsof ze zo uit een manga strip was gesprongen, maar darten kon ze wel. Jij was er toch bij Nieuwlaat op die finaledag?” Ja, dat klopte inderdaad. Ik had gehoopt op een wat spannender finale, maar het spektakel was er echt wel. Het blijft iets speciaals als je de Lakeside Country Club binnenloopt. Van de koperen handvaten aan de deuren tot het tapijt dat er al ligt sinds mijn eerste bezoek in 1993, niets verandert aan de omgeving, al wordt het jaarlijks iets krakkemikkiger. Maar één ding staat als een paal boven water. Er is geen betere sfeer in een dartzaal dan in die in Frimley Green. Bij iedere teug lucht die je neemt voel je de historie door je hele lichaam stromen. Iedere dartfan moet minimaal één keer in zijn leven de pelgrimstocht naar deze heilige plek maken, zo is mijn vaste overtuiging. Of de overwinning van Suzuki het damesdarten naar een volgend level helpt weet ik niet, maar het is wel erg goed voor het Aziatische darten denk ik.

“Ik vond er geen reet aan dat PDC WK, veel te voorspelbaar” roept Gerard Gleuf, zo genoemd omdat hij vroeger de post rondbracht. Hij is een groot fan van Michael van Gerwen, maar wil altijd wel dat Van Gerwen ervoor moet knokken. Bert, die helemaal geen fan is van MVG omdat hij volgens Bert maar altijd zichzelf op zijn borst staat te slaan gooit meteen in de groep dat iedereen beter de helft van zijn prijzengeld aan die groene Shrek kan geven zodat hij met pensioen kan. “Dan wordt het darten ook weer een stuk leuker” gooit hij er meteen maar achteraan. Ik herinner iedereen er nog even aan dat bijna alle media voor het WK nog hevige twijfelden aan de vorm van ’s-werelds beste speler, maar dat lijkt nu ineens weer vergeten te zijn. Volgens Gerard waren het met name de spelers die overspeeld zijn die niet thuis gaven. Gurney, Price, Wright, Whitlock en Van Barneveld, allemaal niet op afspraak op het belangrijkste toernooi ter wereld. “Ze motten gewoon minder vaak met hun luie reet in warme oorden zitten en vaker trainen” zegt Willem. Als Sjaan daar tegenin gaat en zegt dat de spelers bijna geen tijd hebben om op vakantie te gaan roept Chris meteen dat ze anders wel heel veel tijd lijken te hebben om allerlei lucratieve demonstratietoernooien te gooien. Het is volgens hem dus gewoon een kwestie van de verkeerde keuzes maken.

Ergens begrijp ik wel wat ze bedoelen. Een jaar of tien, vijftien geleden keek je uit naar een bepaald duel, met name omdat deze maar eens of maximaal twee keer per jaar werden gespeeld. Tegenwoordig zijn alle toppers elkaar al zo vaak tegengekomen op ‘grote’ toernooien dat het niet meer speciaal is als ze tegen elkaar uitkomen. Toch ben ik van mening dat Van Gerwen er niets aan kan doen dat de rest op dit WK niet kon bijblijven. Hij speelt zelf ook heel veel, maar weet toch de juiste balans te vinden. In 2019 zal de rest een stapje bij moeten zetten en moeten aanhaken.

Waar iedereen het wel over eens is, is het feit dat het fijn is om eens wat nieuwe gezichten te zien. “Die mannen die er al jaren bij zijn, staan er pijlen weg te gooien alsof het een verplichting is, ik kan er niet meer naar kijken. Geef mij maar die jonkies, daar spat het enthousiasme en de honger vanaf”. Sjaan staat in de kroeg sowieso bekend als een vrouw die van de jongere mannen houdt, maar in dit geval heeft ze wel een punt. “Die gozer met die baard stond lekker te smijten” zegt Willem doelend op Luke Humphries. Voor Gerard en Bert is het Nathan Aspinall die het beste heeft gespeeld. “Ik zou wel een beschuitje willen eten met Chris Dobey” gooit Sjaan nog in de groep waarbij de anderen knikken alsof ze wel weten wat Sjaan daar mee bedoelt. Persoonlijk denk ik dat Jeffrey de Zwaan het verhaal van het WK had kunnen zijn. De loting zat hem simpelweg niet mee, maar voor het aankomende jaar denk ik dat hij de tweede Nederlander wordt achter MVG. Chris is de eerste die alweer met het aankomende jaar bezig is. Hij heeft Q-School op de voet gevolgd en geeft zijn tips voor de aankomende maanden. Ik schrijf ze hier nog niet op, dat lijkt me logisch. Ik gebruik ze namelijk gewoon de rest van het jaar als mijn eigen vondsten, zo doet de meerderheid van de ‘journalisten’ dat tegenwoordig.

Jacques Nieuwlaat
Twitter: @jjnieuwlaat
Facebook: Dartspecialist

📷 Bas van den Berk/DartFreakz, TipTopPics/BDO, Lawrence Lustig/PDC